اولین علت اهمیت این آزمایش این بود که آمریکا برای اولین بار بعد از استفاده از بمب اتم در هیروشیما و ناکازاکی که ده ها هزار نفر را به کشتن داد، بمب «ایبل» را به عنوان چهارمین انفجار اتمی دنیا منفجر می‌کرد. 

انفجار بعدی، یعنی انفجار بیکر که پنجمین انفجار هسته‌ای دنیا بود، به منزله اولین انفجار هسته‌ای در زیر آب بود.

 

 

هدف عملیات Crossroads  در کل، بررسی تأثیر تسلیحات هسته‌ای بر کشتی‌های نیروهای دریایی عنوان شده بود. در این عملیات تمام کشتی‌های هدفگذاری شده دچار آلودگی رادیواکتیو شدند. هر کدام از این انفجارها، قدرت انفجاری معادل 21 کیلیوتن داشتند.

در این آزمایش، غبارهای رادیواکتیو غلیظی  در منطقه پراکنده شدند. غبارآلودگی ناشی از چنین انفجاری اثرات جهانی نیز دارد، چرا که غبارهای هسته‌ای ناشی از انفجار، تا چند روز در لایه استراتوسفر زمین باقی می‌مانند و سپس در سطح وسیعی پخش می‌شوند.

 

 

یک شیمی‌دان به نام «گلن سیبرگ»، که طول دوران تصدی‌گری مدیریت کمسیون انرژی اتمی توسط وی بیشتر از سایرین بوده است، انفجار «بیکر» را "اولین فاجعه اتمی دنیا" توصیف کرد، زیرا این انفجار اولین موردی بود که تشعشعات اتمی ناشی از انفجار در سطح وسیع پخش می‌شدند.

از جمله ضررهای این عملیات آمریکا آسیب‌های محیطی آن و مضراتی بود که متوجه ساکنان این جزایر کرد. قبل از انجام این آزمایش، ساکنان جزایر مرجانی بیکینی محل سکونتشان را ترک کردند. این عملیات آمریکا در واقع آغازگر صدها آزمایشی بود که آمریکا بعداً در این جزایر انجام داد و ساکنان این جزیره را به خاطر آلوده شدن آبهای آن از محل سکونتشان فراری داد.

این جزیره اکنون متروک و خالی از سکنه است.